Kim Runhaar
(stagiaire Maatschappelijk Werk)
Hallo allemaal, mijn naam is Kim Runhaar, ik ben 20 jaar geleden geboren in Hardenberg. Hardenberg is een kleine stad in Overijssel, tegen de grens van Duitsland. Hier heb ik mijn hele leven gewoond samen met mijn ouders en mijn oudere zus Cindy. Ik heb hier een hele leuke jeugd gehad en woon er nog steeds met veel plezier.
Werken met mensen
Vroeger werd ons al met de paplepel ingegoten dat we andere mensen moesten helpen. Dit probeerde ik dan ook altijd te doen en het gaf me voldoening. Ik wist op de basisschool ook al dat ik wilde werken met mensen. Eerst dacht ik er aan dat ik naast mijn ouders wilde wonen en hun verzorgen als ze oud zouden zijn. Later werd het zuster (het beroep wat mijn moeder ook beoefend). Toen ik op het voortgezet onderwijs kwam, had ik nog een paar keuzes over: logopedie, fysiotherapie of maatschappelijk werk. Zuster was inmiddels al van de baan, want iemand een prik moeten geven, pfff… daar moet ik toch niet aan denken. Logopedie leek me minder leuk om te doen, dus dat viel ook af. Uiteindelijk werd het ook geen fysiotherapie omdat het fysiek een te zwaar beroep voor me is. Dit maakte me ook niet heel veel uit, want maatschappelijk werk leek me toch wel het leukst. Ik wilde namelijk mensen helpen, en ik had het idee dat ik dat in dit werk goed zou kunnen doen.
Andere cultuur
Op die manier heb ik dus de keuze gemaakt tot de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening. Dan rest natuurlijk nog de vraag waarom ik mijn stagejaar op Curaçao wilde doen. Zelf heb ik het idee dat de hulpverlening vaak te kort schiet als de cliënten geen Europese Nederlanders zijn. Ik zou graag willen leren hoe ik mensen van andere culturen zou kunnen begeleiden, en waar kun je dat beter leren dan in een ander land. De keus is gevallen op Curaçao in de veronderstelling dat dit het makkelijkste land zou zijn vanwege de taal. Nu ben ik er achter gekomen dat dit niet altijd opgaat, omdat lang niet iedere Curaçaoënaar Nederlands kan spreken. Een andere reden is natuurlijk ook omdat ik denk dat ik veel kan groeien van een stage in het buitenland. Ik kan een nieuwe cultuur, maar ook mijzelf beter leren kennen.
Erg blij
Op 15 september ben ik op dit mooie eiland geland. Naar twee dagen rust ben ik samen met een klasgenoot begonnen aan een stage bij een stichting. Dit liep uiteindelijk spaak, omdat er niet voldoende begeleiding was. Via het Wereldstage bureau ben ik toen in contact gekomen met Foundation Meant to Shine. We hebben een afspraak gemaakt, en mijn eerste indruk was direct goed. Dat ik met kinderen zou komen te werken vond ik al helemaal geweldig. Ik heb nu een paar dagen achter de rug en het bevalt me goed. Ik ben erg blij dat ik bij deze stichting en in dit team stage mag lopen en zie het jaar dan ook met veel plezier tegemoet. Als jullie verder nog vragen hebben zijn die natuurlijk altijd welkom.
Groeten Kim