Wat ditjes en datjes rondom en over de kinderen opgetekend

auteur: Mirjam de Vries

Vruchtjesboom verdwenen
De kinderen van Embrace willen graag met elkaar ghimaruku (een soort vrucht) plukken. Na een week van zeuren… ‘please’….. ‘please tante’, gaat tante overstag.
Volgens Tilasmi is het heel dicht in de buurt. Okay, dan vindt tante het goed. We gaan op weg en speuren de weg af……en we speuren de weg af...en? We speuren de weg af.... Tilasmi gaat steeds ongelukkiger kijken. Waar is die boom nou gebleven? Nergens een vruchtjesboom te bekennen.
Inmiddels zijn we al beland in de buurt Barber!! Hoe kan dit nou. Vanochtend was er een mevrouw die met een koffer aan de kant van de weg shimaruku aan het plukken was, vertellen de kinderen overtuigend. Maar goed, we rijden toch maar terug en opeens: ja hoor, daar staat hij: dé boom! We hebben de verkeerde kant van de weg afgespeurd. Met elkaar plukken we zoveel we kunnen....

De schapen van San Pedro
Soms gaan we aan het eind van de middag met de kinderen naar San Pedro. Daar is een soort boerderij met wat schapen en koeien op een vlakte die dicht bij onze locatie is. De kinderen genieten er enorm van om daar even naar toe te gaan. Ontspannen kijken naar de verschillende dieren. De schapen trekken nog wel de meeste aandacht van de kinderen. Het hoogtepunt is dan ook het gesprek met de schapen. Wij beginnen: me….me….me…me.. Terwijl we naast elkaar gaan staan op het hekje bij de schapen. Eerst kijken die ons wat schaapachtig aan maar al snel ontstaat er een interessante conversatie me…me….me….me… Nog even en ze herkennen onze stem…..

Zonnebril gestolen
Als we de kinderen thuis ophalen komt de kleine Angelo van 4 het huis uitgelopen als een echt stoere knaap. Hij heeft een blitse zonnebril op. Wij reageren enthousiast…. Wow, Angelo wat een mooie zonnebril? Gaaf… van wie heb je die gekregen? En dan kijkt Hanneke nog eens goed…hmmm…. Die lijkt toch wel erg op die van mij?! Ze had hem nog niet eens gemist maar dit was toch echt haar zonnebril!

Ontwortelde boom
In de tuin van het stichtingshuis staat een hele grote boom. Tijdens de orkaan Felix is deze geheel ontwortelt. Maar druk als volwassen mensen soms zijn….. dat valt niet op.. Elke dag passeren ze die boom, en zijn vast zelfs gestuikeld over de wortels… maar nee,  niemand die had opgemerkt dat hij in zijn geheel naar links was gezakt en de wortels boven de grond uitkwamen. Maar Jonathan heeft oog voor detail. Een paar dagen na de hevige wind vraagt Jonathan zich dan ook verbaasd af wat er met die boom is gebeurd. Ontsteld kijken we naar onze trots… Er staat er maar één…, zo'n boom... En zonder hulp van The Incredibles of Obelix krijgen we dat ding echt niet meer in de grond… dat wordt kappen!

Zepoloog
Jonathan moet sinds een aantal weken naar de zepoloog. En dat vindt hij niet erg. Hij weet waarom: hij is erg druk. Dat vindt hij zelf ook vervelend. Stout doen ook overigens maar met beide kan hij moeilijk stoppen. Of een balans vinden: beetje stout….. beetje druk…. Das voor papa, mama en de juf nog wel te handelen. Maar goed de zepoloog heeft het al snel door… na het invullen van een vragenlijst is de diagnose overduidelijk: ADHD. Dus van de zepoloog naar de spiegiater. We moeten daar weer praten, en dan ook over pilletjes. Ingewikkeld allemaal hoor, vindt hij. Maar ja, ik ben ook wel erg druk he mam?! Dat issie erg, druk maar ook erg lief.

POSTED: 22.09. 2007, 12:43 (0)