Verandering

auteur: Mark Spaargaren

Het is alweer heel lang geleden dat ik voor deze blog geschreven heb. Er is dan ook wel heel veel gebeurd de laatste tijd. Zoals jullie wellicht hebben opgemerkt is er geen contactpersoon in Amerika meer. Dat komt omdat ik, het contactpersoon, niet langer in Amerika woon, maar nu weer in Nederland.

De afgelopen maanden zijn we als gezin druk bezig geweest met de voorbereidingen. We hebben ons huis verkocht, spullen verkocht of ingepakt en verscheept, en onze banen opgezegd. Nu woon ik inmiddels sinds een maand weer in Nederland, terwijl mijn vrouw en kinderen nog in Amerika zijn om de school af te maken en nog wat tijd door te brengen met familie en vrienden. Zij zullen eind juni hiernaartoe komen. Inmiddels ben ik ook begonnen aan een nieuwe baan, en werk ik als teamleider voor het Leger des Heils. Gelukkig heb ik daar een goed team en een leuke werkplek gevonden.

Je kunt zeggen dat al deze veranderingen positieve veranderingen zijn, maar ze zijn daarmee niet minder stressvol. Op de lijst van stressoren staan verschillende positieve veranderingen zoals huwelijk, een nieuwe baan of verhuizing. Maar natuurlijk ook moeilijke veranderingen zoals het overlijden van een dierbare, ontslag of ander verlies.

Mijn kinderen hebben het er best moeilijk mee. De verandering van land, school, taal en cultuur zal ongetwijfeld veel onzekerheid en andere sterke gevoelens veroorzaken. Gelukkig zijn we als gezin één en gaan we samen dit avontuur tegemoet en kunnen we dus ook samen door de moeilijkere tijden heen komen, wetend dat dit voor ons gezin de juiste beslissing is geweest.

Mijn veranderingen hebben me doen denken aan datgene waar de kinderen waar Ane Marten, Mirjam en Albertine dagelijks mee te maken hebben. Zij zijn stuk voor stuk doe moeilijke situaties heengegaan en hebben daarbij niet de luxe gehad van een één en veilig gezin. Sommige kinderen zijn opgegroeid met ouders waarvan ze van de ene op de andere dag niet konden weten hoe ze zouden reageren, hoe dronken of boos ze wellicht waren, en of ze überhaupt thuis zouden komen. Deze kinderen zijn opgegroeid in een onstabiele, onveilige en zeer stressvolle omgeving. Meant to Shine is nu in staat om hen datgene te bieden wat ze nodig hebben: veiligheid, rust, een routine, en bovenal veel onvoorwaardelijke liefde. Als wij het al zo moeilijk hebben met het omgaan met positieve veranderingen, is het bijna niet voor te stellen hoe het moet zijn om dag in dag uit met negativiteit, geweld of drugs te moeten leven, en kunnen we begrijpen hoe belangrijk het werk is wat op Curaçao gedaan wordt.

POSTED: 01.06. 2008, 00:26 (0)