Take off... en met volle kracht de lucht in!

auteur: Mirjam de Vries

Harmen ter Horst; symboliek tussen vliegen en het vakantieplan.

Helaas...het is al weer tijd om terug te gaan naar Nederland. Na een maand op Curaçao doorgebracht te hebben, ga ik met enige tegenzin terug naar huis. Het eiland, de cultuur en de mensen hebben mijn hart gestolen.

Terwijl ik mij met moeite in mijn stoel in het vliegtuig pers, denk ik terug aan de afgelopen 4 weken. Ik weet nog hoe spannend ik het vond om voor het eerst aan te komen op het eiland. Het vliegtuig was zo netjes op tijd en ik was zo snel door de douane, dat ik zowaar op Mirjam (die mij op zou halen) moest wachten, in plaats van zij op mij. En ik was nog geen dag op het eiland of ik kreeg een mysterieuze ontsteking aan mijn rechtervoet. Hij werd erg dik en rood. Ruim 2 weken van dokterbezoeken, antibiotica en andere medicijnen deden niet alleen mijn voet, maar zeker ook mijn vakantiebudget flink slinken...

De laatste 2 weken stonden vooral in het teken van de computer: opknappen, uitleggen, installeren, maken, etc. Tof om met iets wat ik leuk vind ook anderen te mogen helpen.

Ik denk terug aan de eerste avond dat we als vrijwilligers bij elkaar kwamen samen met Mirjam, Ane Marten en Albertine om de twee weken van het vakantieplan te bespreken. Wat gaan we doen, wanneer gaan we dat doen en wie zijn de kinderen? En, niet te vergeten, wie zijn wij zelf eigenlijk en wat doen we zoal in het dagelijks leven?

Ondertussen stijgt het vliegtuig op. De motoren brullen, het vliegtuig schudt terwijl het over de baan snelt. Als het de wielen van het vliegtuig de grond niet meer raken, kan ik het niet laten om de start te vergelijken met de start van het vakantieplan. Op het moment dat we voor het eerst de bus instappen en de kinderen op gaan halen, geven we het vakantieplan een ‘take off’. Het gaat twee weken in volle kracht de lucht in om de kinderen een onvergetelijke reis te bezorgen. Aan het einde van de reis, zie je aan de kinderen dat ze genoten hebben. Sommige waren zo gesloten en zijn tijdens die 2 weken open en los gekomen. Fantastisch om te zien. Het is zo gaaf om een stukje liefde en (positieve) aandacht aan deze kinderen te mogen en kunnen geven. Waar we ook naar toe gingen, je zag dat ze –ieder op z’n eigen manier- genoten. Of we nu naar de dierentuin, het seaquarium of de speeltuin gingen, of we nu gingen zwemmen of sporten, ze genoten. En ik genoot van de kinderen. Hoe pittig het werk soms ook kon zijn.

De lichten in het vliegtuig gaan uit. Op de TV vlakbij verschijnt een of andere flauwe, Amerikaanse serie. Nou ja, het beweegt. Een stewardess loopt nog even langs om te kijken of alles in orde is. Om mij heen gaan mensen er voor zitten om te slapen. Dekens en kussen worden uitgepakt, het geluid van de vakantiegangers verstomt. Alleen nog het monotone gebrul van de motoren en het geluid van de TV in mijn koptelefoon zijn de geluiden die ik hoor. Nog een slordige 8 uur te gaan...

POSTED: 22.09. 2007, 11:21 (0)