Embrace belevenissen

In de omgang met kinderen doen zich vaak leuke, bijzondere of ontroerende situaties voor. Hieronder een aantal voorbeelden daarvan.

Mijmeren op de trampoline

Toen Naisha op de trampoline aan het springen was en ik ernaast zat op een stoel, keek ze een paar keer naar boven naar de lucht en fluisterde allerlei zinnetjes die richting uit. Ze ging op haar rug liggen en bleef staren naar boven en vroeg zich hardop af en naar mij gericht: 'Tante, hoeveel jaar is God eigenlijk?’ in het Papiaments.

Taalverwarring

We hebben met de kinderen beterschapkaarten gemaakt voor tante Janneke toen ze ziek was. Shariviene begon er hartjes op te tekenen en korte zinnetjes in het Papiaments op te schrijven. Ik had Micky, een Antilliaans huisgenootje van mij en Janneke, wat zinnetjes laten vertalen. Toen kwam ik er pas achter wat Shariviene allemaal geschreven had. Een zinnetje wat me is bijgebleven die ze erop had gezet: ‘God houdt van jou’.

In de eerste week dat ik stage liep bij Embrace, kwam Shanti naar me toe en begon aan mijn arm te trekken en riep: ‘Tante auwa’ een paar keer achter elkaar. Ik dacht bij mezelf: 'waar heb je dan auwa (pijn) gedaan?'. Maar ze keek heel vrolijk en sprong levendig aan mijn arm. Alleen ik snapte niet wat ze bedoelde met 'auwa', ze trok inmiddels steeds harder aan mijn arm. Toen zei ik tegen Shanti ‘Als je zo aan mijn arm blijft trekken, heeft tante Dionne dadelijk auwa!’ Later hoorde ik wat auwa betekent in het Papiaments: water!

(stagiaire Dionne)

Wennen bij Embrace

Shary en Shudrick komen sinds midden September bij Embrace. De eerste keer vonden ze het beide erg spannend, ze waren verlegen naar de andere kinderen toe. Ook naar de tantes kwamen ze verlegen over. Door samen dingen te doen en met ze te spelen werden ze steeds vrijer en losser. Ze vonden al erg snel hun eigen plekje binnen Embrace. De eerste middag op Embrace heb ik veel met Shary en Shudrick gespeeld. Ik (tante Janneke) probeerde ze een veilig en vertrouwd gevoel te geven. Samen hebben we een erg leuke middag gehad.

De tweede keer dat Shary en Shudrick bij Embrace kwamen waren ze gelijk enthousiast. Ze vonden het erg leuk om naar ons toe te komen. Toen ze binnen kwamen liepen ze gelijk op mij af. Samen sloegen ze hun armpjes om me heen en gaven me een dikke knuffel. Shudrick zei erbij dat hij me lief vond.

In twee dagen tijd heb ik geprobeerd om de kinderen een vertrouwd en veilig gevoel te geven. Het is fijn om dan twee paar kinderarmpjes om je heen te hebben die bevestigen dat ze het leuk hebben binnen Embrace.

(Stagiaire Janneke)

Modder

Regen, regen en nog eens regen....het regent veel de laatste tijd op Curacao. Wij (begeleiders) houden meer van het zonnetje..maar regen zorgt ook voor modder, en wat is er heerlijker dan met de skelter door de modder te krossen....de modderspetters in je gezicht.....banden die slippen…ach, regen is zo gek nog niet.

Stagiaires en beestjes

Een nieuwe omgeving, een nieuwe cultuur, een nieuwe leerplek en ook nieuwe beestjes..

Janneke en Dionne hebben er soms maar moeite mee, al die nieuwe en enge beestjes op Curacao. En ook binnen Embrace lopen de beestjes van Curacao vrijelijk rond. Is er weer een nieuw eng beestje gespot dat kom je daar snel achter: een gil, een kreet en 2 hollandse hoofden die zich buigen over:

- Een plakki plakki tegen de muur....horen bij de inrichting van embrace (muursalamander).

- Een kein schattig hagedisje wat wegschiet...niet weg te denken.

- Een kleine schorpioen gespot in wc..... daar is niemand blij mee!

Tot slot is er een iets groter beestje. Niet gebonden aan het klimaat en de natuur van Curaçao. Steevast door Mirjam ‘de kip’ genoemd. Het wekelijks verzorgen van deze kip gebeurt door de kinderen onder begeleiding van een tante. De kip is ook een beetje eng en glibberig maar gelukkig zijn er kinderhanden die daar geen enkel probleem mee hebben..de huisschildpad.